Even een persoonlijk stukje!

Ik denk dat sommige meiden die ik ken via Twitter bepaalde dingetjes wel over mij weten. Toch denk ik ook dat veel bezoekers het nog niet weten. Heel lang heb ik getwijfeld of ik hier een stuk over zou gaan schrijven en vandaag heb ik besloten om dit te doen. Ook omdat het steeds beter met me gaat waardoor dit stukje toch nog enigszins een happy end heeft. Heb je geen zin in persoonlijke gebeuren lees dan vooral niet verder ;D.

Ongeveer een jaar geleden kreeg ik erg veel last van paniekaanvallen (hyperventilatie). Dit had ik ook al wel vaker gehad maar nu kreeg ik ze echt dagelijks. Het belemmerde mij zo dat ik niet meer kon werken en thuis kwam te zitten. En dat is misschien iets wat ik nooit had moeten doen. Achteraf kan ik mezelf wel voor mijn hoofd slaan en aan de andere kant zijn er daardoor wel weer positieve dingen gebeurt, dat vertel ik je later. Doordat ik thuis kwam te zitten werd mijn angst om naar buiten te gaan steeds groter. Op een gegeven moment kwam ik gewoon niet meer naar buiten. Ik durfde het gewoon echt niet meer. Ik dacht als ik naar buiten ga krijg ik paniekaanvallen, val ik flauw, houdt mijn hart ermee op etc. Uiteindelijk kwam ik misschien 1 keer per twee weken uit huis. Dit was voor mij super moeilijk en heel verdrietig. Ik veranderde van een jonge meid die altijd aan het stappen was, winkelen in de stad en altijd overal bij wou zijn in een jonge meid die alleen nog maar thuis zat. Dit was echt super zwaar en wat was ik blij dat ik mijn blog had. Zo kon ik toch nog veel plezier aan iets beleven zonder dat ik daarvoor uit huis moest gaan. Ook voor mijn omgeving was en is het super moeilijk. Voor mijn ouders maar je kan je ook voorstellen dat mijn vriend alles buiten huis moest doen. Denk aan boodschappen doen,maar ook bijvoorbeeld make-upjes halen. Ik had toch producten nodig om bijvoorbeeld te reviewen. Ik besef echt hierdoor, dat mijn vriendje mij zo heeft gesteund en dit nog steeds doet hoe lief hij voor mij is en dat hij zeker weten de ware is. Ook mijn ‘beste’ vriendin heeft mij gewoon laten vallen en dit doet me nog steeds heel veel verdriet. Maar zo kom je er wel achter wie echt je vrienden zijn. Maar zoals ik al zei heeft dit verhaal toch nog enigzins een happy end. Het gaat inmiddels beter met me. Ik ben in therapie en daarnaast probeer ik en ga ik elke dag naar buiten. Dit kan een rondje zijn, maar laatst ben ik ook naar de AH geweest in mijn eentje. En zo heb ik nog wel meer ‘goede’ dingen gedaan. Ik denk dat het voor sommige misschien best raar klinkt van ‘ik ben in mijn eentje naar de AH geweest’ maar voor mij is dit echt doodeng. Gelukkig gaat het dus allemaal beter en ik weet zeker dat ik weer helemaal beter ga worden. Ik merk steeds meer dat mijn gezonde verstand weer de baas wordt over dat ‘zieke’ stukje in mijn hoofd. En aan de andere kant, als ik dit nooit had gekregen was mijn blog ook nooit zo geworden zoals die nu is. Ik heb het afgelopen jaar veel tijd gehad om te investeren en dat werpt nu duidelijk z’n vruchten af.

De reden dat ik dit heb geschreven is omdat ik me er absoluut niet voor schaam en het graag met jullie lezers wil delen. Het is toch iets wat bij mij hoort (nog wel) en zo leren jullie ook dit stukje van mij kennen. En weet je het voelt fijn om het keer van me af te schrijven!

 

Dit vind je vast ook leuk...

45 Comments on Even een persoonlijk stukje!

  1. Lieke
    3 januari 2011 at 20:23 (7 jaar ago)

    Wat goed dat je er over schrijft! Ik weet hoe het is om iets in je hoofd te hebben dat je in je macht heeft, heel goed dat je er steeds meer over heen komt.
    Ik hoop dat het straks nog beter gaat & je alles weer kunt doen!! :D

    Beantwoorden
  2. Natasja
    3 januari 2011 at 20:25 (7 jaar ago)

    Wat dapper en goed van je dat je dit hier hebt opgeschreven! Denk dat dit alweer een stap voorwaarts is! Iedere keer doe je iets meer. Jij komt er wel. Daar heb ik alle vertrouwen in. En wat enorm fijn dat je zo gesteund bent door je vriend. Daar bof je zeker maar mee. Succes met alle “grote” stappen die je hierin neemt. Je zult zien dat het iedere dag iets beter gaat. Top! En je blog is iets waar je inderdaad trots op kunt zijn!

    Beantwoorden
  3. laar101
    3 januari 2011 at 20:25 (7 jaar ago)

    Heel veel respect dat je dit durft te publiceren! En natuurlijk gewoon voor jou, heel veel respect!

    Beantwoorden
  4. Linda
    3 januari 2011 at 20:26 (7 jaar ago)

    Meis, ik vind het knap dat je dit durft te delen. Ik schrijf ook regelmatig over persoonlijke dingen en het lucht zo op. En een vriend die bij je blijft in zulk soort tijden is heel waardevol. Wees zuinig op hem en op jezelf. Ik vond het wel interessant om te lezen, want het leven bestaat niet alleen maar uit make-up enzo. Dikke knuffel!

    Beantwoorden
  5. Kim
    3 januari 2011 at 20:26 (7 jaar ago)

    Heeel mooi geschreven!!
    Wist niet dat je daardoor niet meer uit huis ging!
    Ik hoop dat het snel veeel beter gaat en dat de dingen wat je doet erg goed helpt!
    Vind het goed van je dat je nu vaker uit huis even wat lopen! Top meid! <3

    Beantwoorden
  6. Sisier
    3 januari 2011 at 20:26 (7 jaar ago)

    wow wat heftig zeg, maar gelukkig gaat het weer een beetje de goede kant op!
    Heel veel succes, je kan het meid :)

    Beantwoorden
  7. Laura
    3 januari 2011 at 20:26 (7 jaar ago)

    Wauw, wat heftig! Heel goed dat je er over schrijft, ik denk dat dat erg oplucht :) Ook fijn om te horen dat het nu weer iets beter met je gaat. En wat een lief vriendje heb je!

    Beantwoorden
  8. Bertine
    3 januari 2011 at 20:27 (7 jaar ago)

    Ik wist wel dat je paniekaanvallen had, maar niet dat je de deur niet uitdurfde en hele dagen thuis zat! Heftig om te lezen, maar knap dat je het wilt delen:) En wat een lieve vriend heb jij;)

    Beantwoorden
  9. Mirjam
    3 januari 2011 at 20:28 (7 jaar ago)

    Heftig! Ik vind het wel heel goed dat je dit met ons deelt. Ik kan het niet aan je merken, je klinkt altijd heel spontaan! Fijn dat het al wel wat beter gaat!
    Heel veel sterkte, en weet dat ik heel erg blij ben dat ik jou én je blog heb ontdekt!

    Beantwoorden
  10. Alysia
    3 januari 2011 at 20:28 (7 jaar ago)

    Ik vind het hartstikke goed dat je erover schrijft! Ik ben nog niet zo heel lang op deze site dus leuk dat ik nu ook al wat meer over jou weet. Ik wens je veel succes! En echt een rotvriendin die je heeft laten stikken! En zo te horen heb jij het peeeeeerrrrfecte vriendje gevonden! Veel beterschap en succes!
    Xx Alysia

    Beantwoorden
  11. Madelief
    3 januari 2011 at 20:34 (7 jaar ago)

    Ik vind het fijn om zo’n stukje te lezen, dan weet je toch een beetje hoe het met jou gaat – en dat is ook belangrijk. Ik denk dat je heel blij kan zijn met zo’n lieve vriend. En je hebt gelijk – het is hartstikke erg, pijnlijk en respectloos dat jouw beste vriendin je heeft laten vallen maar zo zie je wie je echte vrienden zijn! Zo heb ik ook een vriendin die hier last van heeft. We hadden een onderzoek van de GGD op school (dat krijgt iedereen in de 2de ofzo) en toen kwamen wij (mijn vriendinnen en ik) er dus ook achter dat zij hier last van heeft. Ze durft niet in het donker te fietsen, terwijl dat voor mij de normaalste zaak van de wereld is. Of alleen even naar de supermarkt, een klein stukje fietsen – het is vreemd, en ik begrijp het vaak of niet. Maar ik zal zeker proberen er altijd voor haar te zijn als ze het moeilijk heeft.
    Heel veel sterkte! Je hebt je dieptepunt nu achter de rug, vanaf nu kan het alleen maar beter gaan!

    Heel veel liefs, Madelief

    Beantwoorden
  12. shna
    3 januari 2011 at 20:35 (7 jaar ago)

    Wauw joh, wat goed dat je ‘t hebt gepost =)
    Dit is inderdaad niets om voor te schamen. Vind het heel jammer voor je dat je er last van hebt, je bent zon leuke meid, zonde om je zo te voelen. Al begrijp ik natuurlijk dat je er niets aan kunt doen en er niet zelf voor gekozen hebt =)
    Wat naar dat je beste vriendin je heeft laten vallen, maarja, eigenlijk moet je blij zijn dat zulke nare mensen uit je leven zijn.
    Goed dat je er zo mee bezig bent en het probeert te veranderen en in therapie bent, super!
    Heel veel sterkte en succes ermee, alles komt goed!

    Beantwoorden
  13. mlies
    3 januari 2011 at 20:42 (7 jaar ago)

    Erover praten betekend dat je het beseft, maakt het makkelijker eroverheen te komen!
    En als je je sterk houd door je te richten op wat je echt leuk vind kom je er wel!
    besef en acceptatie zijn belangrijk en jezelf een spiegel voorhouden kan grote vorderingen brengen!
    Je bent op de goeie weg!

    Beantwoorden
  14. Eline
    3 januari 2011 at 20:45 (7 jaar ago)

    Lieve Sanne wat goed van je dat je al zulke vorderingen maakt! Ik weet vanuit de hulpverlenerskant dat dit echt heel heftig is en ik wens je dus alle goeds toe! Mocht je vaker je hart willen luchten dan mag je me altijd mailen :)

    Beantwoorden
  15. Lisanneleeft
    3 januari 2011 at 20:50 (7 jaar ago)

    Goed dat je het wilde delen, als dat je helpt :) Ik snap het wel een beetje, maar van helemaal niet naar buiten durven word je ook niet vrolijk…
    Ik ben zelf eigenlijk ook nog nooit alleen naar de supermarkt geweest. Voor mij kost dat zo veel energie dat als ik dat doe ik de rest van de dag in bed lig. Dus ik laat het liever iemand anders doen. En ik heb aanvallen/wegrakingen en die wil ik echt niet krijgen in het openbaar terwijl er niemand bij is die ik ken. Dan weet er simpelweg niemand wat er moet gebeuren.
    Nu ik eraan denk ben ik eigenlijk nooit alleen, alleen als het goed gaat ben ik weleens alleen thuis, en ik fiets naar school (oke dat is 3 minuten, maar toch :P).

    Beantwoorden
  16. modetrut
    3 januari 2011 at 20:57 (7 jaar ago)

    hey meid, dapper van je dat je dit deelt.
    ik herken er veel in, heb zelf anderhalf jaar psychomotorische therapie gehad (PMT) omdat ik straatangst had, kreeg ook paniekaanvallen bij het idee een supermarkt in te moeten.
    Ik weet dus ook dat je het heel erg voor de kiezen hebt gehad en vind het ontzettend stoer dat je dit nu durft te delen met “de rest van de wereld”!
    Je mag trots op jezelf zijn meid!

    Beantwoorden
  17. Miranda
    3 januari 2011 at 21:07 (7 jaar ago)

    Ik weet even niet wat ik moet zeggen. Ik weet precies wat je mee maakt. ik heb het zelf ook en het is een hele opgave om er mee te leven en ook helemaal om er weer uit te komen (zover ben ik helaas nog niet).
    Respect voor je dat je zo goed vooruit gaat.
    Ik wil je alle geluk toe wensen.

    Beantwoorden
  18. Emma
    3 januari 2011 at 21:11 (7 jaar ago)

    Ik had er al iets over gelezen op twitter en vind het erg vervelend voor je!
    Erg knap van je dat je er hulp voor hebt gezocht en er zo mee bezig bent, en ook vind ik het knap dat je dit artikel er over online hebt gezet. :)

    Op de een of andere manier is het wel ‘fijn’ om er over te lezen, ik bedoel hiermee dat het fijn is dat je dit met je bezoekers wilt delen! Ik bezoek je site erg graag, en dit soort artikelen maken het mede iets persoonlijker. Ik zal je zeker blijven volgen!

    Veel succes in ieder geval, ik hoop dat het steeds beter zal gaan!

    Beantwoorden
  19. Sanne van Huis
    3 januari 2011 at 21:20 (7 jaar ago)

    @iedereen bedankt voor deze lieve reacties. Dat doet me echt goed en ik vind het echt fijn dat ik dit heb op kunnen schrijven. Het lucht echt op. Wat fijn dat ik zulke lieve bezoekers heb!

    Beantwoorden
  20. Lisa
    3 januari 2011 at 21:20 (7 jaar ago)

    Ben blij voor je dat het nu wat beter met je gaat :) Knap hoor dat je al wat dingen durft te doen zoals naar de winkel gaan :) Ga zo door en ik wens je nog veel succes met je therapie! :) Leuk dat je zoiets privé hebt gepost, dat moet moed hebben gevraagd om dat te posten :) Thanks for sharing :)

    Beantwoorden
  21. Natasja52
    3 januari 2011 at 21:48 (7 jaar ago)

    Je hebt met dit schrijven eigenlijk nog een stap gezet zonder dat je daar misschien erg in hebt, het is heel moeilijk om hierover iets te schrijven doordat je toch wat schaamtegevoelens hebt want niet iedereen begrijpt het, jij hebt geacepteerd dat je dit hebt en je durft het nu ook te delen met anderen dat is ook een stap in de goede richting. Petje af meis. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is en dan niet als persoon zelf maar als partner, mijn man heeft dit ook gehad. Met hem gaat het nu redelijk goed. En elke stap is een stap en al die stappen samen geven je straks het laatste duwtje om over die laatste hoge berg te komen. dikke knuf voor je sharing

    Beantwoorden
  22. Ilja
    3 januari 2011 at 21:49 (7 jaar ago)

    Het lijkt me erg moeilijk om daarmee om te gaan, wat knap dat je dat van je af kunt schrijven. Vind het juist wel fijn om dit soort persoonlijke stukjes te lezen :-)

    Liefs Ilja

    Beantwoorden
  23. natasja
    3 januari 2011 at 21:58 (7 jaar ago)

    go sanne ik weet wat het is mijn ex had het precies het zelfde ging jij ook trillen en zweten als je het had hoe doe je het nu heb je goede medicijnen slik je antidrepsie ik vind het wel erg maar gelukkig gaat het goed met jou je moet wel denken als je het krijgt blijf rustig en denk ik ga er niet dood aan want dat gebeurd niet hij dacht dat ook precies het zelfde heb je ook terapy ik las dat er nog een natasja schreef maar ik ben dege waar je ook een mailtje naar mij vriend heb geschreven hoop wel dat je door gaat met je site en DENK ERAAN MORGEN IS WEER EEN DAG LAAT HET NIET ZO VER KOMEN ALS ANTONIE KAMERLING want die had ook paniek aanvallen sorry dat ik dit schrijf maar het is wel de waarheid ik weet wat het is knap van je vriendje dat hij jou steunt in dik en dun want het is niet makkelijk om daar mee omte gaan sterkte ik heb een lang verslag maar lees dit maar goed door als je advies wil ik ben er voor jou als je dit leest wees positief

    Beantwoorden
  24. Sanne van Huis
    3 januari 2011 at 22:06 (7 jaar ago)

    @natasje Ik heb idd last van o.a. trillen en zweten. En ik slik geen medicijnen omdat ik het echt op mijn eigen kracht wil doen en ik hou ook niet van medicatie. En ik stop zeker niet met mijn blog want zoals ik al vertel in mijn stukje ben ik juist heel blij met mijn blog. En ik vind het leven veel te maar dan ook veel te leuk om ermee te stoppen :).

    Beantwoorden
  25. Judith
    3 januari 2011 at 22:10 (7 jaar ago)

    Heel sterk dat je dit publiceert, Sanne. Je bent een steun voor mensen die zich in een zelfde situatie bevinden! En je hoeft je ook helemaal niet te schamen, ik heb me ook een hele tijd slecht gevoeld, ben in therapie geweest en het is het beste wat ik in lange tijd gedaan heb. Ooit komt alles wel weer in orde, gwn positief blijven! Veel sterkte nog, want ik weet dat ‘genezen’ niet in 1 2 3 gebeurt, maar je komt er wel!

    Beantwoorden
  26. bianca
    3 januari 2011 at 22:15 (7 jaar ago)

    Pff wat een heftig verhaal… Het moet erg moeilijk zijn voor jezelf maar ook voor je omgeving. Helaas word alleen in slechte tijden idd duidelijk wie je vrienden zijn… weet er helaas ook alles van. Maar onwijs lief van je vriend dat hij er zo voor je is geweest. Ik hoop dat je in 2011 helemaal je angst kan overwinnen. Op de filmpjes kom je altijd zo vrolijk en energiek over en zo blijkt maar weer dat daar zoveel meer achter kan zitten. Over persoonlijke dingen schrijven kan enorm helpen… voor mij is het ook een enorme uitlaat klep :)

    Beantwoorden
  27. Sanne van Huis
    3 januari 2011 at 22:21 (7 jaar ago)

    Ik wil trouwens nog even duidelijk maken :) dat ik, zoals jullie mij zien in filmpjes en op de manier hoe ik schrijf dat dat ook echt is wie ik ben. Ik ben eigenlijk altijd heel vrolijk en ik blijf ook heel positief (tenminste dat probeer ik altijd). Maar dit is slechts een deeltje van me die nu helaas nog even bij me hoort. Maar ik ben ook gewoon Sanne die vrolijk is, die grapjes maakt etc…:D

    Beantwoorden
  28. Carolien
    3 januari 2011 at 22:40 (7 jaar ago)

    Dit is heel bizar!,het is alsof ik een stuk van mezelf lees! ik heb precies hetzelfde meegemaakt als jij!,ik gebruik nu medicatie en dat heeft mij godzijdank onwijs geholpen en ik draai weer mee in de maatschappij! ik heb zo beetje een jaar lang paniekaanvallen gehad,en ik herken me ontzettend in je verhaal! mocht je een keer over willen praten met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt? dan kan je me altijd mailen! ik ken je gevoelens..en je teleurstelling dat weinig mensen het serieus nemen!

    Ik heb express me email ingevuld hier,dus wie weet zie ik een email van je verschijnen!
    En komop meid! Het wordt elke dag een beetje beter! drie stappen vooruit,twee terug ..zo zal het in het begin gaan!,maar je komt er door! girlpower!!

    Liefs,Carolien uit Groningen

    Beantwoorden
  29. Merel
    3 januari 2011 at 23:17 (7 jaar ago)

    Wat knap van je dat je dit met ons wilt delen!
    Ik wil even zeggen dat ik vind dat je het supergoed doet met je blog. Ik bekijk dagelijks om precies te zijn 19 blogs en ik vind jou een van de betere :)
    Heel veel succes met alles en ik hoop dat je met grote stappen vooruit gaat!

    Beantwoorden
  30. femketje
    3 januari 2011 at 23:18 (7 jaar ago)

    ik snap heel goed hoe het is om niet naar buiten te durven. heb zelf veel last (gehad) van depressies waardoor ik ook om 1 of andere reden niet naar buiten wilde en durfde. echt goed van je dat die zo out in the open verteld, respect meis! <3

    Beantwoorden
  31. Lisanne
    4 januari 2011 at 00:24 (7 jaar ago)

    Goed dat je erover schrijft Sanne! Zoiets kan heel lastig en eng zijn, om weer naar buiten te gaan na een lange tijd. Ik ken mensen die hier ook ‘last’ van hebben/hebben gehad, en ik vind het super goed van je dat je nu zelf steeds meer kan/durft te doen! Het zijn vaak kleine stapjes die je moet nemen, maar je moet maar zo denken: iedere stap die je zet is er één, en het is enorm goed van je dat je dit op eigen kracht wilt overwinnen! Take care girl! :)

    Beantwoorden
  32. Katrijn
    4 januari 2011 at 00:35 (7 jaar ago)

    Daar heb ik ook jarenlang last van gehad… als je graag tips wil, mail away :D

    Beantwoorden
  33. Manon
    4 januari 2011 at 01:17 (7 jaar ago)

    Wauw, wat heb je dit ontzettend goed verwoord. Ik vind het knap van je dat je er zo open over bent. En elk stapje is er een, ook al is het een hele kleine!

    Liefs.

    Beantwoorden
  34. Samantha
    4 januari 2011 at 01:22 (7 jaar ago)

    Ik heb erg veel respect voor het feit dat je je zo open durft te stellen; goed geschreven!
    Gelukkig gaat het steeds beter met je en remember that everything happens for a reason.!!
    Hopelijk ben je over niet al te lange tijd weer volledig de oude en kan je weer zonder angst gaan winkelen en stappen en dergelijke. In die tijd dat dát iig geen mogelijkheid was, heb je jouw tijd en energie gestopt in deze blog en dat zeker niet zonder resultaat! So girl, you can do it!

    Beantwoorden
  35. Amber
    4 januari 2011 at 10:57 (7 jaar ago)

    Ik heb pas ook een stukje geschreven hierover (met ww), want ik heb er op het moment ook weer heel erg veel last van. Toen ik net ziek werd (pfeiffer, stofwisselingsziekte) had ik het zo erg dat ik de straat niet meer op durfde, een blokje om was al teveel. Ik ben in therapie gegaan en was weer zover dat ik naar de winkels durfde en op een gegeven moment ging ik weer naar school. Ik had het nog wel eens, maar dan alleen als ik me al niet lekker voelde of niet gegeten had (ik heb ook nog eens last van een lage bloedsuikerspiegel waardoor ik al snel duizelig ben slap ben, wat t alleen maar erger maakt). Begin november is het weer begonnen bij mij. Daarvoor was ik vanaf april gestopt met de pil en begin november begon ik weer i.v.m. vakantie aangezien mijn cyclus nu wel heeeel erg onregelmatig was, ik wilde het risico niet lopen net ongesteld te zijn als ik op vakantie ging. Sindsdien gaat het weer fout (kan namelijk ook door de pil erger worden, en dat merk ik nu wel! stop na deze strip, en na de vakantie 12 t/m 14 januari, dan ook weer!!!). In deze maanden heb ik veel stress gehad, we slapen nu al 2 maanden in de woonkamer omdat we bezig zijn met de slaapkamer behangen (ja zo lang, I know, vriendje is erg lui en ik kan t niet alleen helaas), ik heb dus geen plekje meer om me even op te laden als het me allemaal teveel wordt, wat ik wel nodig heb. Ik ben doodmoe, door stress (moeder ziek, vader die familie wil laten vallen voor zijn vriendin die hij nog maar een maand kent, katten die met spoed geopereerd moeten worden, vriendje die op eerste kerstdag ruzie moet gaan maken omdat hij me wil verplichten mijn ouders te vertellen dat hij blowt omdat hij ze anders nooit meer wil zien), ik ben lichamelijk zo op dat ik constant niet lekker ben, wat er weer voor zorgt dat ik niet meer naar de winkel durf, als ik dan ga, ga ik net voor sluitingstijd, ik race door de winkel, pak alleen t hoognodige en hoop dat er niemand bij de kassa staat voor me anders dan laat ik mijn mandje staan en ben ik weg…. Ik kan wel janken, ik wil gewoon weer genieten van dingen doen, ik zit in een cirkeltje nu en ik kom er niet meer uit. Op 31 december na een ruzie heb ik het mijn vriend vertelt, dat mijn straatvrees weer terug was en hij verplichtte me mee te gaan naar een vriend van hem een paar straten verder. Hij is ontzettend druk, er waren ontzettend veel mensen en ik heb heel de tijd zitten draaien en shaken, het was een regelrechte hel voor mijn gevoel.
    Ik baal hier zo enorm van, en mijn vriend dwingt me alleen maar en heeft verder een ‘niet zeiken, als je van me houdt doe je dit voor me’ houding, wat natuurlijk alles behalve werkt, het werkt alleen maar tegen… Dit is gelijk ook de reden dat ik voor mijn gevoel al een eeuwigheid niet meer blog, ik ben gewoon op, ik word gek van mezelf en heb dan ook geen zin om leuk artikeltjes te gaan schrijven, als ik er al genoeg energie voor zou hebben, want angst in echt slopend….
    Lang verhaal, ahum, maar goed ik ben blij dat je dit schrijft, dan voel ik me toch minder alleen hierin. Ik zou willen dat ik mensen in mijn omgeving had die het ook hebben, dan kun je samen er wat aan proberen te doen en weet je ook als het niet gaat dat je het gewoon kunt zeggen zonder veroordeelt te worden, want dat is mijn grootste probleem waardoor ik er niet overheen kom. Niemand mag het weten want dan gaan ze me alleen maar ‘helpen’ door me te dwingen, en dan ben ik nog verder van huis….
    Ik hoop voor je dat je snel weer van alles kunt genieten, af en toe is het raar als je je bedenkt dat er ooit een tijd was dat je je nergens druk om maakte en alles gewoon leuk vond en niet bang was om dingen te doen, wat dan ook….

    Beantwoorden
  36. Femke
    4 januari 2011 at 11:25 (7 jaar ago)

    Ik had via Twitter al wat gezegd maar hier ook nog maar even.. Knap van je dat je er zo over schrijft want het is nogal wat.. Lief ook dat je ons hier van op de hoogte brengt want nu begrijpen we sommige dingen wel meer.. Vind het erg knap van je vriendje dat hij je steunt, en eigenlijk hoort het ook wel zo maar toch mag het weleens gezegd worden.. Een lotje uit de loterij voor jou ;) Ik wens je heel erg veel sterkte met dit en blijf vooral zo doorgaan met je blog hoe je het nu doet want je doet het echt super!

    Beantwoorden
  37. Tamara
    4 januari 2011 at 17:52 (7 jaar ago)

    Wat heb ik veel respect voor jou!
    Ik vind ut echt kei knap dat het nu al wat beter met je gaat.
    Jaa vriendschap is een van de mooiste dingen maar het kan je ook breken.
    Ik heb een jaar geleden vreselijk gepest niemand vond mij aardig en iedereen schelde me uit voor de lelijkste dingen. 1 meisje die ik kon van zangles die had percies hetzelfde.
    We zaten ook op de zelfde school alleen was zij 3 jaar ouder dan mij.
    Maar nu zijn we zulke goede vriendinnen! het hele leeftijds verschil maakt nu echt helemaal niks meer uit !
    we kunnen elkaar nu alees vertellen en dat is heel fijn!

    Ik wil hiermee zeggen dat als een iemand uit je leven verdwijnt dan komen er veel meer personen voor terug die misschien nog belangrijker voor jou worden!
    En als je positief blijft denken komt alles goed!

    Ik heb kei veel respect voor je!
    Je straalt op filmpjes zo veel positiviteit uit!
    En je blog is echt super!!

    Beantwoorden
  38. Lisette
    5 januari 2011 at 19:45 (7 jaar ago)

    Wat goed inderdaad dat je erover schrijft! Op internet zie je meestal niet het persoonlijke leven van bloggers en lijkt het allemaal perfect terwijl het dat niet is. Ik ben blij voor je dat het beter gaat!

    Beantwoorden
  39. Katrijn
    5 januari 2011 at 23:17 (7 jaar ago)

    Oh, helemaal vergeten! Wat bij mij supergoed hielp, was een Hyperfree apparaatje :) Al is het maar voor de zekerheid om in je tas te houden, heel erg fijn

    Beantwoorden
  40. Carolien
    8 februari 2011 at 16:49 (7 jaar ago)

    Ik kan heel goed begrijpen wat je door maakt toen ik kampte met vier overlijdens tegelijk en daar naast werd er bij mij ook nog eens een gedragsproblematiek vast gesteld en door dit alles kwam ik een cyclisch van enorm sterke emotie wisselingen te zitten.

    In deze zware jaren die nog steeds voort duren, heeft mijn toenmalig beste vriendin mij ook laten zitten. Zij had geen tijd was te druk met zich zelf hoogst waarschijnlijk. Toen voor mij één van de belangrijkste persoon in mijn leven overleed heeft zij pas naar 1,5 maand mij gebeld. Maar niet om te condoleren maar om haar problemen te bespreken. Sinds dien was het voor mij heel moeilijk om haar nog als een vriendin te zien en uit eindelijk heb ik de stap genomen om te zeggen dat de vriendschap mij te veel energie koste. het trok mij alleen maar verder naar beneden.

    Na dat ik dit heb kunnen los laten heb ik meer progressie gemaakt. en begint mijn leven weer vorm te nemen. Maar nog steeds ben ik niet de oude en dat zal ook wel niet meer gebeuren. Want door alle gebeurtenissen is mijn leven veranderd maar ook in mijn sociale leven zijn veel dingen veranderd. en veel nieuwe mensen leren kennen.

    Ik hoop dat het nu beter met je gaat. En wie weet herken je ook wat van jezelf in mijn verhaal(tje).

    Groetjes Carolien

    Beantwoorden
  41. Lisanne
    3 maart 2011 at 20:45 (7 jaar ago)

    echt superstoer dat je er zo over durft te schrijven/praten.

    heeel veel succes!

    je blog is echt geweldig!

    Beantwoorden
  42. Carolien
    4 maart 2011 at 20:58 (7 jaar ago)

    Ik heb ook last van hyperventilatie gehad.
    Maar niet zo in een erge vorm.
    Hyperventilatie vind ik heel moeilijk om mee om te gaan.
    Daarom vind Ik het echt knap dat je dit zo allemaal schrijft.

    Beantwoorden
  43. Madelon
    1 mei 2011 at 16:44 (7 jaar ago)

    Respect voor dit openlijke stukje over je meid. Je komt over in je filmpjes en je blogs als een lieve en spontane meid die met veel liefde aan haar blog werkt :)
    Hyperventilatie is absoluut niet prettig. Ik heb er een paar keer last van gehad, maar dat komt omdat ik inspanningsastma heb en in tijden van stress gaan die twee niet samen.
    Ik vind het heel knap dat je er zo mee om gaat en dat je toch elke dag naar buiten gaat. Je komt er wel ;) Hug!

    Beantwoorden
  44. Bettie
    1 mei 2011 at 16:52 (7 jaar ago)

    Wat goed dat je er zo open over schrijft en wat moet het moelijk voor je zijn Fijn dat het stapje voor stapje beter met je gaat !

    Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *






Comment *